تست MTT یکی از رایجترین و معتبرترین روشها در آزمایشگاه سلولی برای سنجش زیستپذیری سلول (Cell Viability)، بررسی رشد سلولی (Cell Growth Analysis) و ارزیابی سمیت سلولی (Cytotoxicity Test) است. این آزمون بهطور گسترده در مطالعات زیستفناوری، بیوتکنولوژی، علوم پزشکی، زیستشناسی سرطان و توسعه دارو مورد استفاده قرار میگیرد. در این روش، امکان بررسی پاسخ سلولها به داروها، ترکیبات شیمیایی، نانوذرات، عصارهها و عوامل فیزیکی در شرایط کنترلشده آزمایشگاهی فراهم میشود و پژوهشگران میتوانند تأثیر این عوامل را بر زندهمانی و فعالیت متابولیک سلولها بهصورت کمی ارزیابی کنند.
اساس تست MTT بر فعالیت آنزیمهای میتوکندریایی سلولهای زنده است. در این آزمون، ترکیب تترازولیوم زردرنگ MTT توسط آنزیمهای فعال سلولهای زنده احیا شده و به کریستالهای فورمازان بنفشرنگ تبدیل میشود. میزان فورمازان تولیدشده بهطور مستقیم با تعداد و فعالیت متابولیک سلولهای زنده ارتباط دارد. این محصول نهایی پس از حل شدن، با استفاده از اسپکتروفتومتر (Spectrophotometer) در طول موج مشخص (معمولاً 570 نانومتر) اندازهگیری میشود و دادههای کمی قابل تحلیل ارائه میدهد. در اگزوبایوژن، تست MTT با رعایت استانداردهای علمی بینالمللی، کنترل دقیق شرایط کشت سلولی و ثبت کامل دادهها انجام میشود تا نتایج حاصل قابل اعتماد، تکرارپذیر و کاربردی برای پروژههای پژوهشی و صنعتی باشد./p>
کشت سلولی؛ سلولها (پرایمری، سرطانی یا بنیادی) در پلیتهای مناسب، معمولاً پلیت 96 چاهک، با تراکم مشخص کشت داده میشوند. انتخاب تراکم سلولی مناسب اهمیت زیادی دارد، زیرا تراکم بیش از حد یا کم میتواند بر نتایج نهایی آزمون تأثیر بگذارد. سلولها در انکوباتور CO₂ با دمای 37 درجه سانتیگراد، رطوبت کنترلشده و pH پایدار نگهداری میشوند. تیمار سلولی (Treatment): پس از پایدار شدن سلولها، تیمار مورد نظر (دارو، ترکیب شیمیایی، نانوذره یا عصاره) در غلظتهای مختلف به سلولها اضافه میشود. این مرحله امکان بررسی وابستگی دوز–پاسخ و تعیین اثرات سمی یا مهارکننده رشد را فراهم میکند. افزودن محلول MTT؛ پس از گذشت زمان تیمار (معمولاً 24، 48 یا 72 ساعت)، محلول MTT به هر چاهک اضافه میشود و پلیت مجدداً برای چند ساعت در انکوباتور قرار میگیرد تا واکنش احیای MTT و تشکیل فورمازان انجام شود. حلسازی کریستالهای فورمازان: پس از پایان واکنش، محیط کشت خارج شده و محلول حلکننده (مانند DMSO یا SDS) به چاهکها اضافه میشود تا کریستالهای فورمازان بهطور کامل حل شده و محلولی یکنواخت ایجاد شود. اندازهگیری و تحلیل دادهها: جذب نوری نمونهها با استفاده از اسپکتروفتومتر یا ریدر پلیت خوانده میشود. دادههای بهدستآمده برای محاسبه درصد زندهمانی سلولها نسبت به گروه کنترل و تحلیل سمیت یا اثر رشد سلولی مورد استفاده قرار میگیرند./p>
سنجش زیستپذیری و زندهمانی سلولها✔️ بررسی رشد سلولی و مهار تکثیر✔️ ارزیابی سمیت سلولی داروها و ترکیبات جدید✔️ مطالعات مرتبط با سرطان، داروسازی و زیستفناوری✔️ استفاده در آزمایشگاههای سلولی و مولکولی برای تحلیل کمی پاسخ سلولی✔️/p>
