تست خراش (Scratch Assay) که با نام Wound Healing Assay نیز شناخته میشود، یکی از روشهای پایه و پرکاربرد در زیستشناسی سلولی برای بررسی مهاجرت سلولی (Cell Migration) و مطالعه فرآیندهای ترمیم زخم است. این آزمون بهطور گسترده در تحقیقات مرتبط با سرطان، زیستفناوری، پزشکی ترمیمی و داروسازی مورد استفاده قرار میگیرد. در این روش، رفتار حرکتی سلولها در پاسخ به ایجاد یک ناحیه خالی در لایه سلولی بررسی میشود و سرعت و الگوی پر شدن این ناحیه بهعنوان شاخصی از توانایی مهاجرت و بازسازی سلولها مورد ارزیابی قرار میگیرد. در ادامه این متن، به بررسی اصول پایه این آزمون و روش انجام تست خراش بهصورت مرحلهبهمرحله پرداخته میشود.
Scratch Assay بر پایه توانایی سلولها برای مهاجرت جانبی (Lateral Migration) و پر کردن یک ناحیه فاقد سلول طراحی شده است. پس از ایجاد خراش مکانیکی در یک Monolayer سلولی همگن، سلولهای مجاور شروع به حرکت به سمت ناحیه خالی میکنند. میزان و سرعت این مهاجرت میتواند تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند داروها، فاکتورهای رشد، ترکیبات شیمیایی، نانوذرات یا شرایط محیطی تغییر کند. با ثبت تصاویر در بازههای زمانی مشخص، امکان تحلیل کمی مهاجرت سلولی فراهم میشود. در اگزوبایوژن، تست خراش با رعایت شرایط استریل، کنترل دقیق محیط کشت و ثبت منظم دادهها انجام میشود تا پژوهشگران بتوانند نتایج کمی، قابل اعتماد و تکرارپذیر برای تحلیل مهاجرت سلولی و اثرات درمانی ترکیبات مختلف بهدست آورند./p>
کشت سلولی و تشکیل Monolayer: سلولهای مورد نظر (پرایمری یا خطوط سلولی سرطانی) در پلیتهای مناسب، معمولاً پلیت 6 یا 24 چاهک، کشت داده میشوند تا به یک لایه یکنواخت و متراکم (Confluent Monolayer) برسند. سلولها در انکوباتور CO₂ با دمای 37°C، رطوبت مناسب و pH کنترلشده نگهداری میشوند. ایجاد خراش (Scratch): پس از رسیدن سلولها به تراکم مناسب، با استفاده از ابزار استریل، یک خراش خطی و یکنواخت روی سطح لایه سلولی ایجاد میشود. این خراش نمایانگر یک «زخم مصنوعی» است که شرایط اولیه مهاجرت سلولی را شبیهسازی میکند. شستشو و تیمار سلولی: پس از ایجاد خراش، سلولهای جداشده شسته میشوند تا بقایای سلولی حذف گردد. سپس محیط کشت تازه حاوی دارو، ترکیب آزمایشی یا ماده مورد مطالعه به چاهکها اضافه میشود. این مرحله امکان بررسی اثر مستقیم ترکیبات بر مهاجرت سلولی را فراهم میکند. تصویربرداری و پایش مهاجرت: تصاویر اولیه بلافاصله پس از ایجاد خراش ثبت میشوند و در زمانهای مشخص (مثلاً 6، 12، 24 و 48 ساعت) تصویربرداری تکرار میشود. این تصاویر با استفاده از میکروسکوپ نوری یا فازکنتراست تهیه میشوند. تحلیل تصویر و دادهها: با استفاده از نرمافزارهای تحلیل تصویر، میزان کاهش عرض خراش یا درصد ناحیه پرشده محاسبه میشود. این دادهها امکان تحلیل کمی مهاجرت سلولی و مقایسه گروههای تیمارشده با گروه کنترل را فراهم میکند./p>
بررسی مهاجرت و تحرک سلولی✔️ مطالعه فرآیندهای ترمیم زخم✔️ ارزیابی اثر داروها و ترکیبات بر مهاجرت سلولی✔️ تحقیقات مرتبط با متاستاز سرطان✔️ مطالعات زیستفناوری و پزشکی مولکولی✔️/p>
